Rozdział 8

*poniedziałek rano*

Lucy's POV

 

 

Obudziłam się, jak zwykle obok mojego loczka. Patrzałam się jak uroczo śpi i nie miałam serca go budzić.

- Kocham Cię, Lucy. - wymruczał

Aaaaa!!!! On powiedział, że mnie KOCHA! O matko. Zawsze były jakieś pocałunki, jakieś migdalenie się, ale teraz pierwszy raz powiedział  te słowa. No może i powiedział to na śnie, ale powiedział!

- Ja ciebie też Harry- szepłam po czym wstałam i wyszłam z pokoju.

Zeszłam na dół i spotkałam Louis'a.

- Nie gap się tak. - powiedziałam z uśmiechem.

- To się ubierz.

Wybuchliśmy śmiechem. Poszłam sie ubrać, umyć i pojechałam do domu Perrie, a właściwie Zayn'a. Jest moją przyjaciółką, razem pracujemy i jest dziewczyną Malik'a. Wsiadłam na motor i pojechałam. Perrie zaraz się ubrała i pojechała ze mną spowrotem. Zayn stwierdził, że zaraz przyjedzie. Gdy dojechałyśmy zaraz poszłysmy do naszego ,,domowego" salonu, a ja powiedziałam jej o tym co powiedział Hazz. Nasza praca w gangu to sielanka. My tylkko siedzimy i, albo pilnujemy ,,domu", albo więżniów w nim. 

Susan's POV

Podchodziłam do drzwi, które od dziś miały zmienić moje życie. Znaczy życie miał zmienic ten kto je otworzy. Zapukałam. Spokój, spokojnie. Zmieniasz papeć na lać. Nagle dzrwi otworzyły się, a mnie wryło. 

- Louis!!! Ty... ty tu pracujesz?!

- Wejdź to wtedy pogadamy. 

Zdziwiłam się, że on tu jest. Świat jest jednak mały. 

- To chyba ja powinienem się ciebie o to spytać. Wiec co tu robisz?

- Ty tu pracujesz. Inaczej nie byłbyś tu. Boże przespałam się z kryminalistą.

- Miło mi. A ty co tu robisz? Bo z tego co nam szef mówił to ty będziesz z nami pracować.

Nie odpowiedziałam mu specjalnie. Byłam zła na siebie. Wiem, że tacy jak oni maja laskę na jedną noc. Ja byłam jedną z nich.

- Co tu robisz? - powtórzył

- Kurwa! Daję dupy. Chyba wiesz po co tu jestem!

Nagle za moich pleców wyłonił się jakiś mężczyzna. Spojrzał na mnie potem na Louisa.

- Susan? Zapraszam do gabinetu.- powiedział, a ja pokiwałam głową

- Więc ja też pozwoliłem sobie zrobić dobrze kryminalistce. - powiedział Louis

- Wtedy jeszcze nią nie byłam. - powiedziałam i wystawiłam w jego stronę język.

Po kilku minutowej rozmowie wyszłam z gabinetu mojego nowego szefa i poszłam do wskazanego mi pokoju.

- Cześć wam. - powiedziałam śmiało

- Hej. Ja jestem Lucy a to Perrie. Ty jesteś ta nowa zapewne.

- Tak, Susan.

- Dobra chodź. Pokażę ci pokoje. 

Po parunastu minutach oglądania całego domu, znaczy ,,domu", pokazały mi miejsce, w którym siedziała jakaś dziewczyna. Powiedziały, że mam ja traktować normalnie. Jak znajomą, albo przyajciółkę, którą mam sie ,,opikować". Gdy weszłam Lucy zaczęła chihotać. Nie wiedziałam a co chodzi więc wyjrzałam za jej ramienia.

 - Ale to jest moja przyjaciółka.

\

 

---------------------------------------------------

 Ups. Komplikuje się... Podoba się?

Jak zawsze zachęcam do komentowania :)

I teraz będę robić tak, że jak będzie kom to będzie też nowy rozdział ;D