Rozdział 52

Rozdział 52

Maddie’s POV

Siedzieliśmy przy stole i jedliśmy razem obiad. Było bardzo rodzinnie ponieważ byliśmy wtedy wszyscy razem. Ja obok Niall’a, Lu obok Harrego (naprzeciwko nas), Zayn obok Parrie, Lou koło Susan i Ally obok Liam’a.

- Mmmm… Naprawdę dobre Perrie, powinnaś częściej robić obiady. – pochwalił Lou. – Super!

- Właściwie…- przerwała Perrie

- To ja gotowałam. – odezwała się Lu i uśmiechnęła się.

Wtedy poczułam takie motylki w brzuchu. To było takie rodzinne i miłe. Ale poczułam też coś innego.

- Ałć! – jęknęłam.

Harry spojrzał na mnie i powiedział po cichu „Musimy porozmawiać”.

- Co się stało? – spytał Niall

-Yhhhmm… coś mnie ugryzło. – skłamałam i dopiero potem zorientowałam się jaki nonsens powiedziałam.

 Ally mówiła to jak Liam się jej zaręczył. Spojrzałam w trakcie jej monologu na Niall’a i uśmiechnęłam się. Jak mogłam myśleć, że to on jej się oświadczył.

Harry ciągle kopał mnie w łydkę. Minę miał bardzo dziwną. Był strasznie smutny i wpatrywał się w talerz, w którym grzebał widelcem, i którego prawie nie zjadł.

Spojrzał na mnie i znów powiedział po cichu „Musimy pogadać”. Tym razem Niall chyba to usłyszał i spojrzał na niego, podnosząc oczy znad talerza, potem na mnie i znów na niego.

- Harry coś, źle wyglądasz. – wtrącił Niall, próbując się czegoś dowiedzieć.

- Wydaje ci się. – odburknął nie mile Harry.

Od jego kopania w moją łydkę bolały mnie mięsnie dla tego postanowiłam, że muszę odejść od stołu i z nim porozmawiać, mimo tego, że bardzo się tej rozmowy bałam.

- Przepraszam. – wstałam szybko od stołu i wybiegłam z jadalni zasłaniając usta i udając, że mam odruchy wymiotne.

Podczas wstawania od stołu kopnęłam z całej siły Harrego. Pobiegłam na górę i czekałam aż przyjdzie Hazz. Miałam nadzieję, że nie odezwie się w Niall’u ta urocza zazwyczaj strona, która karze mu się o mnie troszczyć.

Harry’s POV

Zerknąłem na Lu czy się nie połapała o co chodzi. Na szczęście po jej minie widać było tylko zaskoczenie z powodu nagłego odejścia od stołu Maddie.

- Pójdę sprawdzić czy.. – nie pozwoliłem skończyć Niall’owi

- Spoko, siedź i tak miałem iść do toalety. Sprawdzę przy okazji czy wszystko ok.

Na początku jego mina była dziwna jakby coś podejrzewał, ale kiwnął tylko i wsadził do buzi następny kęs.

Zerwałem się od stołu i poleciałem na piętro.

- Chodź, do twojego pokoju. – wymamrotałem do niej.

Posłusznie poszła za mną i usiadła na czerwonym fotelu, a ja naprzeciwko jej na łóżku.

- Co jest tak poważną sprawą, że musiałeś przerwać mi obiad? – zażartowała i uśmiechnęła się ale mi nie było do śmiechu.

- Maddie muszę ci coś wyznać, myślałem, że będę w stanie to w sobie ukryć, ale nie umiem…

Maddie’s POV

- Łołołoooł…. Zwolnij. Harry jeżeli chcesz mi powiedzieć coś czego nie powinnam słyszeć, nie mów tego. – zaprotestowałam bo rozmowa szła w dziwnym kierunku, według mnie.

- Nie Meeg, właśnie o to chodzi, że powinnaś to wiedzieć.

Spojrzał na podłogę nachylił się w moją stronę, ręce podparł o kolana, a twarz zakrywały mu już lekko zbyt długie włosy.

- Kiedy ciebie nie było… – przerwał na chwilę zastanawiając się co powiedzieć. - Nie, nie umiem.

Spuścił głowę w dół i zastała cisza.

Nie umiałam jej zdzierżyć wiedząc w dodatku, że na dole czeka na mnie przepyszny obiad odezwałam się:

- Powiedz mi. Proszę.

Podniósł głowę i szybko powiedział, że „To jego wina”. Nie wiedziałam o co mu chodzi więc dopytywałam.

- Co jest twoją winą? Co zrobiłeś.

- Raczej czego nie zrobiłem. – na słowo nie zagryzł mocno szczękę.

Wtedy w ogóle nic nie rozumiałam. Rzucałam mu pytające spojrzenia, ale on nie raczył obdarzyć mnie odpowiedzią.

- Harry mów co chcesz bo inaczej idę! – odważyłam się podnieść głos.

Harry’s POV

- Dobrze już, dobrze. – wziął głęboki oddech. – Kiedy ciebie nie było i byłaś u Bieber’a on nas ostrzegł. Powiadomił nas.

- Przed czym ostrzegł? O czym powiadomił? – dopytywała.

- Przed tym co się stanie. Przed tym co nie musiało się stać.

Widziałem, że dalej nie rozumie ale nie nie wiedziałem jak to delikatnie powiedzieć. Postanowiłem, że żadnych delikatności ona i tak przez mnie znienawidzi.

- Przed gwałtem.

Na początku nie zorientowała się o co mi chodzi. Dopiero jak w głowie przeanalizowała wszystkie słowa doszło do niej co powiedziałem.

- Ja-ak t-oo? – dławiła się słowami.

- Dostaliśmy list. Znaczy dostaliśmy wszyscy ale widziałem go tylko ja.

Maddie’s POV

Próbowałam wydusić z siebie jakiekolwiek słowa, ale otworzyłam tylko usta i nic nie powiedziałam.

- Napisał nam, że chce okupu ale byłem pewien, że znowu jakiś idiota, z którym wygrał Niall na wyścigach rzuca się o kasę. I….

- I?! – niemal krzyknęłam.

- I spaliłem ten list. Nie chciałem, żeby ktoś go zobaczył z przede wszystkim Niall. Nie mógł się dowiedzieć bo na pewno znowu by się od początku to wszystko działo. – zsunął się z kanapy i przykucnął przy fotelu miedzy moimi nogami. Patrzył mi głęboko w oczy. – On ył by przez pewien czas szczęśliwy, ale ty byś znowu odeszła i jego depresja zaczęła by się na nowo, a był już prawie zdrowy.

- Jak ty mogłeś? – wyszeptałam prawie niesłyszalnie. – To przez ciebie on… Ja to wszystko pamiętam Harry. Pamiętaj jak mnie gwałcił, pamiętam jak wbił mi nóż w udo, pamiętam ten ból.

Nagle poczułam jego oddech na mojej szyi. Uspokoiłam się i zamknęłam oczy.

- Co my robimy? – wyszeptałam, nie przejmując się tym naprawdę i zajęłam się zdejmowaniem jego koszulki.

Sama zrzuciłam z siebie szybko swoją.

 ------------------------------------------
O.Mój.Boże. Oni... Oni się całują! O boszzz....
Piszcie czy podobał wam się rozdział i jak widzicie 
dalsze losy bohaterów :)
I bardzo przepraszam, że tak późno, ale
nie miała czasu. Aha! Nie wiem, nie jestem pewna
53 może pojawić się dzisiaj, albo jutro.
Komentujcie to motywuje ;D