Rozdział 41

Lucy’s POV

- Może Bella? – proponował.

- Ładnie. A Ariana albo Lena? – jego odpowiedzią był uśmiech.

- Aaaa… Michael?

- Też o tym myślałam. Jest wspaniałe.

Te momenty były warte zapamiętania. Siedzieliśmy w salonie. Ja na kolanach Harrego bawiłam się jego włosami intensywnie myśląc. Uśmiechałam się ciągle pod nosem. Pocałowałam Harrego w policzek. I cicho powiedziałam na ucho jaki jest wspaniały. Siedzieliśmy tak aż do momentu gdy Niall wyszedł z pokoju i stanął w progu do salonu.

- Chcę jeść. – wymruczał zaspany.

- W lodówce jest lazania. Podgrzej sobie ją w mikrofalówce.

- Dzięki Lu. – wybełkotał i ruszył w stronę kuchni. Nie wiem co mamy z nim robić. Siedzi całymi dniami w jej pokoju. Wychodził tylko, żeby zjeść. Nawet nie wychodził z Lucky’m. Kazał to robić nam. Nie dziwię się mu, ale nie wierzę, że on aż tak cierpi. Dobrze, że za  niedługo przyjeżdża Liam i Ally. Może oni przemówią mu do rozumu.

*2 dni później*

Niall jak zwykle pierwszy podleciał pod drzwi. Był szybszy nawet od Lucky’go. Pewnie wciąż myślał, że to Maddie.

- Cześć!

- Hej!

- Ally, Liam!! W końcu. Stęskniliśmy się a wami!

Gdy weszli do „domu” odrazy weszli do salonu. Rozmawialiśmy chwilę o tym jak było w U.S.A.  Wtedy w domu byliśmy tylko my: Niall, Harry, ja i mała/mały.

---------------------------------------------

Kto się domyśla o co chodzi?

Kto jest szczęśliwy? 

Postanowiłam, że nie stanie się 

nic złego jak tak zrobię, a opowieść 

będzie ciekawsza ;D

Ps. 5 komów i dodam 42 :*